19 Ocak 2022 Çarşamba
ESKİ  MAHALLEM

ESKİ MAHALLEM

Mehmet KONUK/GAZİANTEP

Bir kaç gün evvel gezdim eski mahallemi;
Zaman tünelinden geçiyordum adeta.
Engel olamadım!
Gözyaşlarım aktı kendi hallerinde yanaklarımdan.


Kolay mı; Tam elli beş senemi geçirmişim bu daracık, eğri büğrü taş yapılar arasında.
Aradan epey geçmesine rağmen etkisinden kurtulamadım.
Belki başkaları için harabe sayılacak bu yapılar,
Benim için sanat eseri kıymetinde idi adeta.
Gezdim, ellerim ceplerimde,
O eğri büğrü sokakları, dehlizleri ve çıkmazları.
Her adımda bir hatırayı çiğniyordum sanki.


Şu dehlizden bir tanıdık çıkacak şu kapıdan bir arkadaşım beni karşılayacak diye bekliyorum.
Taş duvarları tarıyor gözlerim,çivi ile kazıdığımız yazılar duruyor mu diye?
Elektirik tellerine bakıyorum, ipe bağlayıp attığımız mısır koçanları duruyor mu  diye.


İşte şu köşede misket oynardık, şu su akmayan çeşmeden kana kana su içerdik, birbirimizi sulardık.
Vakıf kuyuyu gördüm, küçük damına çıkar oturur, bazen dama oynardık.
Saklambaç oynarken arkasına saklanırdık.


Cıvıldaşan serçe sürüleriydik adeta bağıra çağıra koşuşur, top oynardık şu dar dehlizlerde.
Islak gözlerle her köşede her dehlizde bir delil arıyorum çocukluğuma dair.
Gözlerimin önünde sanki resmi geçit yapıyor tanıdıklarım, arkadaşlarım.
İşte şu Mehmet Ali'nin eviydi, şu çıkmazın en dibindeki basamaklı dehliz de Kürt Mehmet'in evi vardı.

Her evin önünden geçerken orda oturanlar gözümde canlanıyordu.
İşte şu kahverengi demir kapı(Evvel tahta idi)
Hatice teyze gilindi, kapısı hiç kapanmazdı, biz bu eve girer mağaraya bakardık,
Çatıya çıkar dut yerdik.
Bu evdeki asmadan bahar zamanı koruk yerdik.


Ah! ne günlerdi; Toprak yollardan koşar adım gider gelirdik, kuyulardan su çeker kovalarla evlere taşırdık.
İşte bu duygularla gezdim eski mahallemi, hiç bir aşina yüze rastlayamadım maalesef.


Bu mahallede yaşayanlardan çoğu öldü Allah rahmet eylesin,
Yaşayanlar ise acep nerdeler şimdi. 
Burda yaşanan olaylar sadece hatıralarda kaldı.
O temiz,saf ve berrak çocukluk anılarında saklı şimdi.

Bu mahallede yaşayanlar ise kim bilir nerelere
Dağılmışlar, imamesi kopmuş tesbih taneleri gibi.
Heyhat! O günler uçtu gitti bir daha dönmemek üzere.
Bizde bıraktığı acı ve hüzün ise hiç unutulmayacak.

6.02.2018 (Haber Merkezi)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz